Idowu Oluwaseun
Poetic Culture

 

In the 1970s, the Hip-Hop Movement emerged in New York City’s South Bronx. A movement that sought to create safe public spaces (safe spaces) for Afro-American, Latin American, and Afro-Caribbean youth where individuals can be allowed to move freely and within which socio-political action can grow. This Hip-hop movement is an integral part of Black Culture. Black Culture is a peripheral cultural form that gives voice to the African-American community on the margins of urban America. Social action and political resistance are echoed in rap lyrics, graffiti,…The movement became a global phenomenon that now forms an integral part of our society. The lyrical aspect, such as rapping combined with musical beats and the visuals such as music videos, are the most well-known today.

Through its beats, poetic lyrics and powerful images, hip-hop offers a platform for cultural expression, holds up a mirror to society, and provides a description of the world and its sometimes bleak reality that African-Americans face, such as police brutality and discrimination. At the same time, hip-hop has given groups from the margins the opportunity to engage in identity formation and self-expression and has penetrated to the center of pop culture.

In Poetic Culture, Idowu Oluwaseun emphasizes that connecting side of the story, how Hip-Hop as a movement creates a sense of pride, belonging and solidarity for individuals. The title of the exhibition is also a nod to the core of the genre, the poetical. Oluwaseun grew up in Lagos, Nigeria in the late 1980s and 1990s. Hip-hop already was a global phenomenon at that time with artists like N.W.A and Eazy-E. Through the Nigerian rap duo Okechukwu Azike and Pretty Okafor, known as Junior & Pretty, he came in contact with the genre. The rap duo used the local pidgin-English as their vehicular language, anchoring the genre in Nigerian music. After moving to the United States, his interest in the Hip-Hop Movement grew into a more intense experience of it.

In this series of paintings, Oluwaseun uses vibrant colours and dynamic compositions that meticulously reflect the rhythm and movement associated with Hip-Hop. This stylistic choice evokes the genre’s power to express emotions and ideas visually, the way music does in an auditory way. The energy in his work reflects the rebellion and transformative power of Hip-Hop, which has long been a voice for the oppressed.

Oluwaseun’s canvases depict the typical looks, poses that feel well-known and familiar, instantly carrying a touch of nostalgia. As a viewer, you are catapulted back to the days of baggy jeans, oversized shirts, flashy sneakers, grillz, an array of gold jewellery, pimped cars, lowriders, and the ubiquitous bandana. His affinity for fabrics is thus closely intertwined in his paintings, making it again an essential element in this exhibition.

The faces of the subjects in these paintings are partially covered with bandanas, referencing the invisibility and marginalisation that African-Americans often face. This ‘facelessness’ emphasizes also how Black Culture and the Hip-Hop Movement are often commercialized and consumed without recognition of the individuality and humanity behind it. The image of hip-hop displayed by mainstream media today, black rappers surrounded by expensive cars, senseless violence and women reduced to sex symbols is far removed from how it once started in the South Bronx. Thus, Idowu’s paintings critique this commodification and commercialization and provide a complex exploration and refection of cultural ownership, appropriation and authenticity.

Text by Amber-Luna Defauw

Dutch version:

In de jaren 1970 ontstond in de South Bronx van New York City de Hiphop Movement. Een beweging met als doel het creëren van veilige publieke ruimtes (safe spaces) voor Afro-Amerikaanse, Latijns-Amerikaanse en Afro-Caraïbische jongeren waar individuen vrij kunnen bewegen en waarbinnen sociaal-politieke actie kan groeien. Deze Hiphop Movement maakt integraal onderdeel uit van Black Culture. Black Culture is een perifere cultuurvorm, die een stem geeft aan de Afro-Amerikaanse gemeenschap in de marges van stedelijk Amerika. Sociale actie en politiek verzet vinden hun weerklank in de rapteksten, graffiti,… De beweging werd een globaal fenomeen dat heden niet meer weg te denken is uit onze samenleving. Het lyrische aspect zoals het rappen in combinatie met de muzikale beats en het visuele zoals de videoclips zijn vandaag het meest gekend.

Hiphop biedt met zijn beats, de poëtische teksten en sterke beelden de mogelijkheid om een cultuur uit te drukken, houdt de maatschappij een spiegel voor en geeft een beschrijving van de wereld en diens soms harde realiteit waarmee Afro-Amerikanen geconfronteerd worden, zoals het politiegeweld en de discriminatie. Tegelijkertijd heeft Hiphop groepen uit de marge de kans gegeven om aan identiteitsvorming en zelfexpressie te doen en is het doorgedrongen naar het centrum van de popcultuur.

In Poetic Culture benadrukt Idowu Oluwaseun die verbindende kant van het verhaal, hoe Hiphop als beweging voor individuen een gevoel van trots en samenhorigheid creëert. De titel van de tentoonstelling is tevens een knipoog naar de kern van het genre, het poëtische. Oluwaseun groeide op in Lagos, Nigeria in de late jaren 1980 en de jaren 1990. Hiphop was toen al een globaal fenomeen met artiesten zoals N.W.A en Eazy-E. Door het Nigeriaanse rapduo Okechukwu Azike en Pretty Okafor, gekend als Junior & Pretty kwam hij in contact met het genre. Het rapduo gebruikte het lokale pidgin-Engels als voertaal en verankerde hiermee het genre in de Nigeriaanse muziek. Na zijn verhuis naar de Verenigde Staten groeide zijn interesse voor de Hiphop movement uit tot een intensere beleving ervan.

In deze reeks schilderijen gebruikt Oluwaseun levendige kleuren en dynamische composities die het ritme en de beweging geassocieerd met Hiphop nauwgezet weerspiegelen. Deze stijlkeuze roept de kracht van het genre op om emoties en ideeën visueel te communiceren, net zoals muziek dat op een auditieve manier doet. De energie in zijn werk weerspiegelt de rebellie en de transformerende kracht van Hiphop, dat al lang een stem is voor de onderdrukten.

De werken tonen de typische looks, poses, voelen gekend en vertrouwd aan en dragen een vleugje nostalgie in zich. Als kijker word je terug gekatapulteerd naar de tijd van baggy jeans, oversized shirts, flashy sneakers, grillz, een arsenaal aan gouden juwelen, pimped cars, lowriders en de alom tegenwoordige bandana. Idowu’s voorliefde voor stoffen is op die manier nauw verweven met deze werken en vormt zo wederom een essentieel element in deze tentoonstelling.

De gezichten van de onderwerpen in deze schilderijen worden deels bedekt met bandana’s, verwijzend naar de onzichtbaarheid en marginalisatie waar Afro-Amerikaanse individuen vaak mee te maken hebben. Deze “gezichtsloosheid” benadrukt ook hoe de Black Culture en de Hiphop movement vaak gecommercialiseerd en geconsumeerd worden zonder erkenning van de individualiteit en menselijkheid erachter. Het beeld van hiphop dat tegenwoordig door mainstream media getoond wordt, zwarte rappers omringd door dure auto’s, zinloos geweld en vrouwen die tot sekssymbool gereduceerd worden staat ver van hoe het ooit in de South Bronx begon. Zo bekritiseren Idowu’s schilderijen deze commodificatie en commercialisering en bieden ze een complexe verkenning en reflectie van culturele eigendom, toe-eigening en authenticiteit.

Text by Amber-Luna Defauw