Elsa Rouy
Ephialtes

 

Ephialtes.  Noun, a nightmare.

GNYP is excited to present Ephialtes; an exhibition of new works by London-based artist Elsa Rouy. 

Ephialtes delves into the idea of the incubus; a folkloric demon figure that disturbs and violates the sleep of an unsuspecting dreamer. Rouy uses this demonic ‘incubus’ figure, cited in early medical history as the main cause of nightmares and sleep paralysis, to explore themes around the grotesque body, psychology and sexuality.  

In Ephialtes, Rouy’s works inhabit the realm of the nightmarish and the abject. Throughout the show, human forms are contorted and wrenched into misshapen, grotesque forms. Rouy’s figures are manic and frenzied; they enter into a warped corporeality and teeter on the unknowable border between life and death. Throughout Ephialtes, it is unsure whether the figures on display are the victims of the nightmare or the ones enacting it. In one sense, the shapes of the figures remind the viewer of the violent tossing and turning of a person experiencing a particularly disturbing or traumatic dream. At the same time, these distorted bodies could quite easily be the haunting conjurations of an overactive sleeping mind; terrifying the unfortunate dreamer.

Elsa Rouy creates works of intense psychological depth. Through painting, she attempts to get to the heart of her own personal experience. With a queer lens she pulls from art history, objectifying and using the body as a tool to stage confused and conflicting narratives. Ephialtes touches on the fragility and power of the body to visually display compelling and complex emotional landscapes. 

text by Jamie Hope

Dutch version:

Ephialtes.  Zelfstandig naamwoord, een nachtmerrie.

Met genoegen presenteert GNYP de tentoonstelling met nieuwe werken van de in Londen gevestigde kunstenaar Elsa Rouy, Ephialtes.

Ephialtes verdiept zich in het idee van de incubus; een folkloristische demonische figuur die de slaap van een nietsvermoedende dromer verstoort en schendt. Rouy gebruikt deze demonische ‘incubus’-figuur, die in de vroege medische geschiedenis wordt genoemd als de belangrijkste oorzaak van nachtmerries en slaapverlamming, om thema’s rond het groteske lichaam, psychologie en seksualiteit te verkennen.

In Ephialtes bevinden Rouy’s werken zich in het rijk van de nachtmerrie en het abjecte. Overal in de tentoonstelling zijn menselijke vormen vervormd en verwrongen tot misvormde, groteske vormen. Rouy’s figuren zijn manisch en uitzinnig; ze betreden een verwrongen lichamelijkheid en wankelen op de onkenbare grens tussen leven en dood. Doorheen Ephialtes is het onduidelijk of de getoonde figuren de slachtoffers van de nachtmerrie zijn of degenen die hem veroorzaken. In zekere zin doen de vormen van de figuren de kijker denken aan het hevige woelen en draaien van iemand die een uitzonderlijk verontrustende of traumatische droom beleeft. Tegelijk kunnen deze vervormde lichamen heel goed de spookachtige bezweringen zijn van een overactief slapend brein, dat de onfortuinlijke dromer beangstigt.

Elsa Rouy creëert werken met een intense psychologische diepte. Door middel van schilderkunst probeert ze door te dringen tot de kern van haar eigen persoonlijke ervaring. Ze objectiveert en gebruikt het lichaam als instrument om verwarrende en tegenstrijdige verhalen te ensceneren, door een queer lens en puttend uit de kunstgeschiedenis. Ephialtes raakt de kwetsbaarheid en kracht van het lichaam om meeslepende en complexe emotionele landschappen te visualiseren.

text by Jamie Hope